van Cleveland Scene: Cleveland Restaurantwerkers sukkel om toegang tot werkloosheidshulp te kry, kom weer op hul voete

Sy het vir nege maande as 'n voorhuisbestuurder by 'n plaaslike kettingrestaurant in Cleveland Heights gewerk toe Mike DeWine, goewerneur van Ohio, se sluitingsbevel in Maart binnenshuise eetkamers gesluit het. Die restaurant het steeds wegneemetes en aflewering verskaf en Rodriguez het voortgegaan om meer as 40 uur per week daar te werk namate die pandemie versprei het. "Kliënte was net uiters veeleisend en het nie verantwoordelikheid vir hul eie welstand en sorg geneem nie," sê sy.

Toe, op 29 Maart, het sy koors gekry en siek gemeld. Sy was uiteindelik vir twee weke uit omdat haar koors elke dag of elke ander dag herhaal het, tot 104 grade gestyg het en een keer selfs 'n hoogtepunt bereik het by 107 grade. Nadat sy haar maksimum siektyd bereik het, het sy haar werk verloor.

"Ek het miskien drie reëls in 'n e-pos van my baas ontvang wat sê dat hulle my die maksimum bedrag betaalde tyd af gegee het, en dat ek nou vir werkloosheid gaan moet aansoek doen," sê sy. Sy het 'n kode ontvang om aansoek te doen deur die Ohio Department of Jobs and Family Services (ODJFS) en is tot 'n maand se betaalde gesondheidsorg gegee.

Nadat sy met Covid-19 gediagnoseer is, het Rodriguez haarself werkloos bevind, van die federale werkloosheidshulp verwerp en gestroop van die werkgewergeborgde gesondheidsversekering wat mediese sorg vir beide sy en haar vrou, Alexia, verskaf het.

“Dit het my lewe in totale chaos gegooi. Ek het my werk verloor, ek het my gesondheidsorg verloor, en ek het my dogter amper vier maande lank nie gesien nie omdat sy by haar pa gebly het terwyl ek in isolasie was; Ek bedoel dit het eintlik net alles verander,” sê Rodriguez.

Rodriguez aansoek gedoen het werkloosheidsbystand van die staat Ohio, maar haar aansoek is afgekeur. Alhoewel sy nou meestal herstel het, ly sy steeds aan moegheid. Sy het onlangs haar "droomwerk" as die deeltydse direkteur van Etes op Wiele in Shaker Heights en werk as 'n private sjef aan die kant, maar sy verdien die helfte van die inkomste wat sy voorheen gemaak het – en sy is nie seker wanneer en of sy weer gesondheidsorg sal kan kry nie.

"Nou word ek basies teruggegooi in die gig-ekonomie, gaan van gig tot gig en vul dit aan met my deeltydse werk by 'n niewinsorganisasie," sê Rodriguez terwyl sy lag. “Dit was nie hoe ek gedink het hierdie jaar gaan verloop nie.”

Ironies genoeg, terwyl die kongres sukkel om ooreen te kom oor die volgende ronde van koronavirus-verligting, sê baie restaurantwerkers dat hulle nie die hulp ontvang het wat hulle die eerste keer nodig gehad het nie. Met ODJFS wat deur aansoeke oorweldig is, wag baie steeds om werkloosheid te ontvang. Daarbenewens is die staat se bedrog onderdrukking benadeel van diegene wat voordele benodig, sê maatskaplike diens advokate.

Bret Crow, ’n woordvoerder van ODJFS, sê die aantal aansoeke wat die agentskap sedert die stilstand oorval het, is ongekend, meer as die afgelope vier jaar saam. Hy sê die departement het hul bes gedoen om aanpassings te maak om die toestroming van eise die hoof te bied, insluitend die aanstelling van meer personeel, die uitbreiding van oproepsentrum-ure en die verbetering van hul webwerf. Terwyl meer as 1.2 miljoen mense in Ohio meer as $10 miljard se werkloosheidsvoordele ontvang het, het meer as 1.6 miljoen mense aansoek gedoen en daar is nog duisende aansoeke hangende, sê hy.

“Die stelsel is nie ontwerp om die historiese toestroming van eise te hanteer soos ons sedert Maart ervaar het nie,” sê hy. "Voordat die pandemie getref het, het ons besef dat dit tyd was om die tegnologie op te dateer, en ons het reeds daaraan gewerk."

'n Oorweldigende stelsel

Rodriguez se storie is nie ongewoon nie, sê Zach Schiller, navorsingsdirekteur by Policy Matters Ohio. Ohio se werkloosheidstelsel is “erger” as ander regoor die land omdat deeltydse en laeloonwerkers, insluitend baie restaurantwerkers, dikwels nie vir hulp in aanmerking kom nie. Boonop het die massiewe toestroming van aansoeke tydens die pandemie 'n agterstand veroorsaak. Alhoewel ODJFS meer as 1,000 XNUMX nuwe werkers bygevoeg het om oproepe te beantwoord nadat die pandemie toegeslaan het, is daar steeds probleme met die stelsel.

Ohio se tradisionele werkloosheidshulp word gereguleer deur 'n verdienstetoets wat minder vrygewig is as die meeste state. Dit vereis dat aansoekers 'n weeklikse inkomste van minstens $269 moet inhaal. Vir restaurantwerkers wat hoofsaaklik op fooitjies staatmaak, en vir baie deeltydse en minimumloonwerkers, was dit moeilik om goedgekeur te word voor die pandemie. Toe die Pandemic Unemployment Assistance-program (PUA) die geskiktheid uitgebrei het, het honderdduisende mense aansoek gedoen. Voorspraakgroepe, insluitend Policy Matters Ohio, die Ohio Organizing Collaborative en Ohio Association of Foodbanks, het 'n beroep op die staatswetgewer gedoen om maak die stelsel reg. Hulle het die Senaat aangemoedig om Huiswetsontwerp 614, wat onlangs die Huis goedgekeur het, op te neem om die werkloosheidstelsel te bestudeer en te hervorm.

"Ons werkloosheidstelsel was swak voorbereid vir die stortvloed van eise wat toegesak het toe hierdie tuisblybevele in Maart begin het," sê Schiller. “Selfs nou is daar tagtigduisend Ohio-mense wat hangende eise vir tradisionele werkloosheid het wat nie verwerk is nie. Daar is meer as tweehonderdduisend inwoners van Ohio wat hangende eise vir PUA het wat nie verwerk is nie.”

Ohio se stelsel is verwarrend omdat individue in Ohio vir óf tradisionele werkloosheidshulp óf die PUA moet aansoek doen, maar om vir een aansoek te doen, maak jou nie in aanmerking vir die ander nie, voeg Mason Pesek, personeelprokureur by The Legal Aid Society of Cleveland, by. PUA-aansoeke word outomaties afgekeur indien die aansoeker 'n hangende aansoek om gereelde werkloosheidshulp het. Gevolglik wag sommige mense maande op 'n bepaling van hul geskiktheid vir hulp, en 'n tegniese hik kan beteken dat hulle op hul eie is.

"Die realiteit van die huidige situasie is dat al hierdie stelsels so oorlaai is dat mense tussen die matte val, foute gemaak word, en daar is groot probleme op die agterkant," sê Pesek.

Ohio is nie die enigste staat wat probleme ondervind het met sy werkloosheidstelsel nie. 'n Onlangse Brookings-stigting blogpos verwys na navorsing deur die Century Foundation wat teen die einde van Mei, slegs sowat 18.8 miljoen uit 33 miljoen eise (57 persent) is betaal landwyd, wat swaarkry vir baie veroorsaak. "Pogings kan aangewend word om die funksionering van die UI-stelsel te verbeter sodat aansoeke vinniger verwerk en tjeks afgelewer kan word," skryf skrywers Manuel Alcalá Kovalski en Louise Sheiner.

Rodriguez sou in aanmerking gekom het vir betalings van $1,000 1,000 elke week vir veertien weke as dit goedgekeur is. Na vyf weke van geen reaksie nie, het sy egter uiteindelik een betaling van $XNUMX XNUMX ontvang. Toe het ODJFS haar in kennis gestel dat haar aansoek afgekeur is en sy die een betaling wat sy ontvang het, sal moet teruggee. "Ek is nie 'n rede gegee nie," sê sy. “Ek het 'n appèl ingedien en ek het steeds nie terug gehoor nie.”

Water trap om kop bo water te hou

Sy is nie alleen wat die probleme ondervind om die staat se werkloosheidstelsel in 'n pandemie te navigeer nie, en selfs vir diegene wat terug is by die werk, het hulle teruggekeer na 'n bedryf wat vir altyd deur Covid-19 verander is. Meer as 50 persent van restaurante verwag nie om dit nege maande te maak as die virus onverpoosd voortduur nie, volgens 'n onlangse opname deur die Ohio Restaurant Association, en restaurantwerkers maak nie soveel geld nie as gevolg van beperkte ure en laer wenke van verminderde besigheid.

Die veteraan-deegsjef Traci Morrison moes 'n maand wag vir haar werkloosheidsvergoeding nadat sy op 23 Maart van haar voltydse werk as spesialiteitsbakker by Campbell's Sweets Factory ontslaan is. Morrison, wat al die kolwyntjies vir Campbell's gebak en versier het en in beheer was van kolwyntjieuitstallings op verskillende plekke in Noordoos-Ohio, is uiteindelik teruggeroep om deeltyds te werk. Dit het egter al haar werkgewergeborgde gesondheidsvoordele en werkloosheidsvergoeding opgelos en haar ure van meer as 40 tot nie meer as 18 per week verminder nie.

“Die aantal kolwyntjies wat ek bak, word net al hoe kleiner, en kleiner en kleiner,” sê Morrison, wat op soek is na 'n seldsame voltydse werk met voordele in die restauranttoneel. "Dit is moeilik. Ek voel asof my depressie net soort van insluip omdat my skedule van dag tot dag verander en party dae word ek net wakker en dink 'wat is volgende?'.”

Morrison het weer aansoek gedoen om deeltydse werkloosheidshulp, maar wag steeds vir 'n bepaling oor haar aansoek. "Dit is net 'n wagspeletjie en al my spaargeld gaan basies vir alledaagse uitgawes," sê sy.

Soos Rodriguez, het Anthony Gregorio einde Maart Covid-19 opgedoen en wag hy steeds op sy werkloosheidsbepaling van ODJFS.

Gregorio, wat al twee-en-twintig jaar in die Cleveland-restauranttoneel gewerk het, het sy werk as 'n bediener aan die begin van Maart om persoonlike redes bedank. Net toe hy aan die einde van die maand vir werk begin aansoek doen, het hy siek geword. Op 27 Maart het hy positief getoets vir die koronavirus. Omdat hy asma het, moes hy uiteindelik hospitaal toe gaan omdat hy nie kon asemhaal nie. Dit het hom drie dae van konstante suurstof en steroïede geneem om uiteindelik te herstel.

Omdat hy Covid-19 gehad het, kan hy vir PUA-voordele aansoek doen, maar hy het eers van die program uitgevind nadat hy reeds om gereelde werkloosheidsvoordele aansoek gedoen het. Nou moet hy wag totdat sy aansoek terugkom om vir PUA aansoek te doen. Dit is sewe weke sedert Gregorio om gereelde werkloosheid aansoek gedoen het. Toe hy uiteindelik na iemand by ODJFS kon deurdring, het hulle vir hom gesê dit is onwaarskynlik dat sy aansoek goedgekeur sal word, maar hy sal waarskynlik nie vir meer as $150 per week goedgekeur word of skaars genoeg om kruideniersware te bekostig nie.

"Dit is belaglik," sê hy. "Die enigste manier waarop ek dit gemaak het om nie werkloosheidshulp tydens kwarantyn te hê nie, is deur die stimulus-tjek - ek het geen geld nie."

Gregorio werk nou deeltyds by Planet Fitness, maar maak “grondboontjies”. Rodriguez is ook dankbaar om te werk, maar sy is nog besig om in te haal van haar maande van werkloos wees. "Dit is net 'n baie moeilike plek om in te wees," sê sy. "As ek net 'n paar weke van daardie werkloosheidsgeld gekry het, sou ek goed wees - ek sou heeltemal vas en oor niks bekommerd wees nie."

Sy het egter steeds nie gesondheidsorg wat deur die werkgewer geborg word nie. Haar vrou werk voltyds as 'n sjef by 'n restaurant waar ander voltydse werkers huweliksdekking aangebied word, maar Rodriguez sê die werkgewer het geweier om dit aan hulle te bied. Die egpaar het nog nie met 'n prokureur gepraat nie.

Intussen probeer sy gesond bly totdat sy weer toegang tot gesondheidsorg kan kry.

Rodriguez en Morrison sê albei dat hulle nie oorweeg het om hul eie gesondheidsorgplanne te koop nie weens hoe duur die markopsies is, en eerder vir Medicaid aansoek gedoen. "Ek moet 'n soort gesondheidsorg in plek hê, maar sonder 'n bestendige kontantvloei op die oomblik, is daar geen manier dat ek op my eie na iets meer aansienlik (as Medicaid) kan soek nie," sê Morrison.

Schiller sê Ohio se probleme moet 'n wekroep vir wetgewers wees, en die nodige veranderinge afdwing wat die stelsel op die lang termyn volhoubaar sal maak. "Ons het 'n permanente stelsel nodig waarin werkers wat 20 uur per week werk vir werkloosheid kan kwalifiseer," sê hy. “PUA moet geïnstitusionaliseer word en deel van die gewone werkloosheidstelsel gemaak word. Dit sal 'n opknapping van die hele stelsel op 'n langtermyn-basis verg, maar hopelik sal die uiters hoë vlakke van werkloosheid wat ons nou sien, lei tot 'n herbesinning van die stelsel.”